Dat beeld klopt niet. De natuur is één geheel waarin alles met elkaar communiceert. Sensitiviteit is simpelweg een vorm van informatie-uitwisseling, die veel verder reikt dan onze vijf zintuigen.
“Té gevoelig” of “té sensitief” bestaat niet. Wat vaak gebeurt, is dat signalen niet worden verwerkt. Hoe meer je ze negeert, hoe sterker ze worden, totdat je niet meer om ze heen kunt.
Zie sensitiviteit niet als last, maar als handreiking. Wat wil het je vertellen? Wat kun je ervan leren? Hoe kan het je laten groeien? Sensitiviteit is geen beperking, maar een eigenschap die je kunt benutten.
Sensitiviteit gaat altijd over verbinding met iets groters dan jezelf. Het bevat informatie die groei en harmonie bevordert.
Door je lichaam te verdoven, in welke vorm dan ook, verlies je tijdelijk je sensitiviteit en daarmee de signalen die je richting geven. Ook door situaties te ontlopen of je af te zonderen benut je niet het groeipotentieel. Sensitiviteit ís puur natuur.
Soms benadrukken mensen hun sensitiviteit met uitspraken als "ik ben hoogsensitief" of "ik ben HSP" om te mogen zijn wie ze zijn. Maar dat creëert juist scheiding, want uiteindelijk is ieder mens uniek, en samen vormen we één geheel.
Je kunt oneindig veel deelverzamelingen, labels creëren en vanuit die scheiding de wereld betreden, of je kunt aan die éne wereld jouw unieke expressie geven. Wat kies jij?
No comments:
Post a Comment